Bezoek

Bezoek

Het wordt steeds moeilijker om op bezoek te gaan.

Vragen dringen op: 'Wat heeft ze eraan?

Wordt ze er niet onrustig van?

Gaat ze niet liever haar eigen gang?'

Al die vragen in mijn hoofd.

Maar ik heb het mijn vader beloofd.

Na bijna drie jaar is de rek eruit.

Maar liefde en plicht nemen het besluit:

Al lijkt het misschien overbodig,

ergens heeft ze me toch nodig.

En dus doe ik mijn jas weer aan

om toch weer op bezoek te gaan.

Van tafel en bed

Onze droger is stuk! Na jarenlange trouwe dienst weigerde hij te drogen. Nu vond ik het niet nodig om een nieuwe aan te schaffen. Die paar wasjes in de week kunnen makkelijk op een rekje.

Alleen met het beddengoed had ik een probleem. Ik vind het fijn om dat buiten te hangen en dan 's avonds weer op je bed te doen. Maar het Nederlandse weer laat dat niet altijd toe. Nu had ik net mijn extra set beddengoed in Duitsland bij mijn dochter achtergelaten, dus ik ging naar de winkel om nieuwe dekbedhoezen te kopen.

Jaren geleden was ik het gevecht om het dekbed al zat, dus kocht ik twee eenpersoons dekbedden en nu moest ik dus twee dezelfde hoezen hebben. Dat lukte. Ik was blij met de koop en ging naar huis. Toen ik het uitpakte bleek dat er geen instopstrook aan zat maar een knoopsgatsluiting. Daar baalde ik even van, maar toen bedacht ik dat ik nog wel een oud laken in de kast had liggen en dat ik daar wel zelf een instopstrook van kon maken. Zo gedacht, zo gedaan.

Ik pakte het eerste laken van de stapel en ging ermee aan de slag. Ik bedacht dat wanneer ik deze doormidden zou knippen, ik dan twee mooie grote instopstroken had. Dus zette ik de schaar erin. Ik vond de stof toch wel wat dik voor een laken. Terwijl die gedachte door mijn hoofd schoot, wist ik opeens wat ik kapot stond te knippen. Het tafelkleed voor speciale gelegenheden! Ooit voor de kerstmaaltijd aangeschaft door mijn dochter, samen met bijpassende servetten en bronskleurige tafellopers. Zodat we sjiek zouden dineren.

De 'kerstmaaltijd' die we afgelopen zaterdag pas hielden, werd nu gepresenteerd op mijn dagelijkse geblokte tafelkleedje. Maar lekker ingestopt met m'n sjieke kerstkleed heb ik daar niet wakker van gelegen.

Kraambezoek

Kraambezoek

Als ik kraambezoek zou komen bij mijn Heer,

wat leg ik dan aan Zijn voeten neer?

De koning van mijn leven,

wat heb ik Hem te geven?

Wat ik kan geven is mijn vertrouwen:

Ik zal mijn leven verder bouwen

op het fundament dat Hij heeft gelegd,

luisterend naar de woorden die Hij heeft gezegd.

Ik geef Hem terug wat Hij eerst heeft gegeven:

Mijn hart, mijn ziel en heel mijn leven.

-->

Wijs

Wijs

De Wijzen verlieten hun comfortabele huizen,

voor een lange moeilijke reis.

Het zou tegen ons verstand indruisen.

Men zou vragen: ben je wel goed wijs?

Jaren later sprak Jezus over het Koninkrijk,

zo waardevol, aan een parel gelijk,

zodat je alles zou willen verkopen,

om die parel maar niet mis te lopen.

De Wijzen begrepen dit al lang,

gingen daarom hun eigen gang.

Maar hoe zit dat nou met mij?
Ben ik net zo wijs als zij?

Ster

Ster

Soms, als ik een ster aan de hemel zie staan,

denk ik aan de mannen, die op reis zijn gegaan.*

Ze zochten een koning en vonden een Kind.

Ga ik ook op zoek, totdat ik Hem vind?

*Mattheüs 2

Veel goed

Alles goed? Als iemand dat aan mij vraagt, heb je alle kans dat ik antwoord: ‘Alles is veel, maar er is veel goed!’ Het antwoord van mijn zus is vaak: ‘Nee, twee fout!’ Toen ik dit aan mijn oom vertelde, moest hij lachen en vervolgens was zijn conclusie: ‘Nou, dan heb je nog een acht en dat is best goed.’ En zo is het! Als je je leven het cijfer acht kunt geven, heb je niet al te veel te klagen.

Waarom ik dit allemaal vertel? Omdat u nog een update tegoed hebt! Ik zou nog vertellen hoe het met de bonen afgelopen is. Nogal kleurig. De bonen in de kelder werden geel, die buiten stonden werden bruin. De bonen in potten, die dus naar binnen konden toen het ging vriezen, bleven welliswaar groen, maar er kwamen maar weinig bonen aan. Het enige voordeel aan dit experiment is dat ik volgend jaar eerder ga beginnen omdat bonen in potten op zich best een goed idee is. Je kunt ze dan makkelijker beschermen tegen nachtvorst. Verder is dit experiment mislukt. Eén fout.

Met één van de Turkse tortels is het ook niet goed afgelopen. Hij is opgegeten door een sperwer. Mijn schoonzoon, die net aan kwam rijden, zag het gebeuren. De sperwer schrok en liet de duif vallen op onze oprit. Maar het beestje was al dood. ‘Wil je hem nog begraven,’ vroeg mijn dochter. ‘Nee,’ zei ik, ‘misschien komt die sperwer hem wel weer halen en dan is hij tenminste niet voor niets dood gegaan.’ De volgende dag was hij weg. Zo is de natuur. Eten en gegeten worden. Een keer slikken en weer doorgaan. Weer één fout.

Twee fout dus. Maar ook zo ontzettend veel goed. Zo mocht ik in de afgelopen periode weer oma worden van een heel mooi meisje. Een hoogtepunt. En verder krijgt het leven van alle dag van mij best een acht. Niet alles is goed, maar wel heel veel. 

Ooit zal alles goed zijn. Maar nu nog niet. Nu ben ik tevreden met ‘veel goed’. En dat wens ik jullie ook toe voor het komende jaar: Dat er maar heel veel goeds mag zijn in jullie levens!

Ariëlle

Ariëlle

Mooi klein meisje met je stoere naam,

al niet meer weg te denken uit ons bestaan.

Elke keer is het weer heel bijzonder

getuige te zijn van zo'n groot wonder.

Mooi mensje, aan het begin van je levenslot,

wees sterk als een leeuwin, verbonden met God.

Ariëlle is geboren op 1 november